Sklep medyczny Łódź: refundacja NFZButy profilaktyczne dla dzieci Memo ŁódźSklep medyczny Łódź: poduszki ortopedyczneSklep ortopedyczny Łódź: wózki inwalidzkie elektryczne i ręczneSklep ze sprzętem ortopedycznym Łódź: ortezy i stabilizatory

Atopowe zapalenie – skóry jak leczyć?

Pielęgnacja skóry atopowej

Kluczowym elementem terapii u chorych na AZS jest prawidłowa pielęgnacja zmienionej chorobowo skóry. W wielu wypadkach może się ona okazać na tyle skuteczną, iż nie zajdzie potrzeba włączenia leczenia farmakologicznego.

Profilaktyka w AZS

Przede wszystkim należy ograniczać kontakt z czynnikami drażniącymi, jeśli są takie, co do których istnieje pewność, że wywołują reakcję alergiczną. Z najbliższego otoczenia trzeba usunąć wszystko to, co gromadzi roztocza kurzu (wykładziny, dywany, zasłony). Poza tym należy często odkurzać i wietrzyć mieszkanie. Niektóre czynności trzeba wykonywać w rękawicach ochronnych. Ubrania powinny być lekkie i przewiewne, wykonane z naturalnych włókien (bawełny). Z uwagi na fakt, iż pot jest jednym z czynników drażniących, nie należy pacjenta przegrzewać – powinien przebywać w pomieszczeniach, w których temperatura waha się w granicach 18-20°C, o dużej wilgotności.

Kąpiel chorych na AZS – podstawowe zasady

Do mycia skóry dotkniętej AZS w żadnym wypadku nie należy stosować mydła. Zależnie od indywidualnych potrzeb oraz stanu i reaktywności skóry pacjenta stosuje się emolienty (od łac. emollire – zmiękczać). Kąpiel pacjenta z AZS może odbywać się codziennie, jeśli natomiast wystąpiły zaostrzenia choroby można ją ograniczyć i stosować raz na dwa trzy dni. Do wody – możliwie jak najchłodniejszej, w temperaturze ciała, należy dodać płynu natłuszczającego o pH ok. 5,5. Można także wymiennie zastosować jako dodatek płatki owsiane czy siemię lniane. Po kąpieli, niedługiej ok. 10-15 minut, na ciało należy nałożyć ręcznik i chwilę odczekać, aż wchłonie nadmiar wody ze skóry. Nie powinno się pocierać skóry ręcznikiem, ze względu na dodatkowe działanie podrażniające. Następnie, na całe ciało nakłada się emolient w postaci kremu, balsamu czy mleczka. Ponieważ maksymalny czas jego działania w przypadku skóry suchej wynosi 6 godzin, należy „dosmarowywać” całą skórę pacjenta lub też tylko te jej fragmenty, które są aktualnie zmienione chorobowo.

Preparaty stosowane w AZS

Wśród emolientów najczęściej polecanych przez lekarzy dermatologów można wymienić serie preparatów z linii Emolium, SVR (Topialyse, Xerial), La Roche – Posay (Lipikar), Stiefel (Oliatum), AA Oceanic (Oillan). Niektóre z nich można stosować już od pierwszych dni życia, co jest bardzo korzystne w przypadku AZS ujawniającego się już we wczesnym okresie niemowlęcym. W większości preparaty te nie zawierają barwników ani substancji zapachowych, są za to dość często wzbogacane w substancje o działaniu przeciwświądowym (polidokanol) czy przeciwbakteryjnym (Evosina, Alchem – w linii Emolium P), tak przydatne w okresowych zaostrzeniach u pacjentów z AZS, podczas których łatwo może dojść do nadkażeń bakteryjnych.

Leczenie atopowego zapalenia skóry

  1. Kortykosteroidy stosowane miejscowo – włączane w przypadku niedostatecznych efektów terapeutycznych po zastosowaniu się pacjenta do nowych zasad pielęgnacji skóry. Rozpoczyna się od najsłabszych leków działających miejscowo.
  2. Preparaty antyhistaminowe
  3. Leki sedatywne, czyli działające na ośrodkowy układ nerwowy. Mogą mieć działanie nasenne, uspokajające i przeciwświądowe.
  4. Psychoterapia
  5. Fototerapia
  6. Wet – wrap therapy – dosłownie tłumacząc mokre zawijania, rozpoczynane pod kontrolą lekarza w szpitalu, następnie pacjent może je wykonywać samodzielnie w warunkach domowych. Używa się tu gównie emolientów i steroidów, przywijanych bawełnianymi opatrunkami lub też bandażami. Minusem jest niestety nasilenie działań niepożądanych steroidów.
  7. Inhibitory kalcyneuryny - zarejestrowane w roku 2000, więc stanowią stosunkowo nową grupę preparatów, działają przeciwzapalnie i immunosupresyjnie – zdecydowanie silniej niż steroidy. Należą tu dwie substancje: tacrolimus i pimecrolimus. O ile ten pierwszy stosuje się przez okres maksymalnie 6 tygodni, o tyle drugi można stosować długofalowo, ale z przerwami. Ich działania niepożądane to głównie odczyny w miejscu zastosowania, choć tak naprawdę trwają ciągle badania jaki mogą mieć one wpływ przy długofalowym zastosowaniu.

mgr farmacji Aneta Bagrowska

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
facebook